Trądzik pospolity, zwany też młodzieńczym występuje na tle łojotoku, najczęściej w wieku pokwitania.
Trądzik może także pojawić się w późniejszym wieku jako skutek zażywania niektórych leków, w wyniku stałej styczności z pewnymi środkami chemicznymi itp.
Jednym z początkowych objawów trądziku jest tworzenie się na skórze zaskórników, czyli drobnych czopów rogowo-łojowych, tkwiących rozszerzonych ujściach gruczołów łojowych.
Są one ciemno zabarwione w swej górnej widocznej części i zwane popularnie „wągrami” Pozostałe charakterystyczne przy trądziku wykwity to: grudki zapalne, krostki i drobne ropnie, najczęściej na skórze twarzy, klatki piersiowej i między łopatkami.
Trądzik w cięższych postaciach powoduje tworzenie się głębokich ropni i przetok, a po ich wygojeniu szpecące blizny. Trądzik młodzieńczy ustępuje zwykle przed ukończeniem 30 lat życia.
Na przebieg i czas trwania trądziku mają wpływ oprócz leczenia wrodzone osobnicze właściwości skóry i ogólny stan zdrowia.
W zależności od rodzaju zmian w skórze i przebiegu choroby w leczeniu trądziku stosuje się antybiotyki, szczepionki bakteryjne, autoszczepionki oraz leki miejscowe.